Το μουνί των αγγέλων

      Παρότι οι θεολογικές συζητήσεις κατέληξαν μια τρύπα στο νερό' παρότι οι ζωγράφοι των περασμένων χρόνων επέμειναν να δίνουν αρσενικά χαρακτηριστικά στους αγγέλους και στους Αρχαγγέλους και στα Χερουβείμ' παρότι ο Δάντης στην περιήγησή του στο μεταθανάτιο κόσμο δεν τόλμησε, από θρησκευτικό ενδοιασμό ή αισθητική δειλία, να αποκαλύψει το πραγματικό φύλο των αγγέλων, εγώ είμαι τώρα διατεθειμένος να σπάσω αυτή τη συνωμοσία της σιωπής: Οι άγγελοι έχουν μουνί! Οι άγγελοι, κάτω από τη στολή τους διαθέτουν ένα μουνί να! Σε τίποτα δε θα τους βοηθήσει αν ακούγοντας τα λόγια μου κάνουν όλοι φτερά για τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του αιθέρα. “Οι άγγελοι έχουν μουνί!” θα επαναλάβω ουρλιάζοντας, για να μ' ακούσουν ανάμεσα στα πυκνά φτεροκοπήματα της άτακτης φυγής τους. “Οι άγγελοι έχουν μουνί!” θα διαλαλήσω στους εννιά ανέμους (εννιά είναι;) εν είδει χαιρετισμού ή εξορκισμού, ακόμα και με κίνδυνο να υποστώ τη θεϊκή οργή.

      Το ήξερα από μικρός, όταν, τις Κυριακές, έκανα το παπαδοπαίδι στην πρωινή λειτουργία. Στο τέμπλο της ενορίας (ένα τέμπλο που βογγούσε από το σαράκι, σε στίλ μπαρόκ ξεχαρβαλωμένο που ενίοτε εκφυλιζόταν σε ροκοκό) πλαισιώνοντας ένα Χριστό του Μπερουγκέτε φώλιαζαν μερικοί άγγελοι, συμμετρικοί μεταξύ τους, στους οποίους η σκόνη και οι ιστοί αράχνης πρόσθεταν ένα γόητρο πλαστικότητας. Επειδή, κατά πώς φαίνεται, ο αγιογράφος που τους σκάλισε τους είχε αφήσει γυμνούς, ο εφημέριος της ενορίας, φοβούμενος ότι αυτή η γύμνια θα ξεσήκωνε τους ευσεβείς, αποφάσισε να σκεπάσει τα απόκρυφά τους με άμφια που τους έρχονταν πολύ χαριτωμένα, ταίριαζαν με τα φτερά και τα μαγουλάκια τους (οι άγγελοι έχουν στρουμπουλά μαγουλάκια, σ' αυτό η εικονογραφία παρουσιάζει ομοφωνία). Τέλος πάντων, όταν ο εφημέριος έμπαινε στο σκευοφυλάκιο, εγώ, περισσότερο από σκανταλιά παρά από ιερόσυλο ζήλο, έπινα το κρασί από τα ιερά σκεύη (το κρασί της θείας κοινωνίας, γλυκό και στο χρώμα που έχουν τα δάκρυα, που μου πυρπολούσε το λαρύγγι και με όπλιζε με κουράγιο) και σήκωνα τα άμφια από τους αγγέλους του τέμπλου, για να βεβαιωθώ για το φύλο τους. Οι άγγελοι, ακριβώς όπως είχα υποθέσει, είχαν ένα μουνί αδιαμφισβήτητο (θέλω να πω χωρίς προεξοχές και εξογκώματα), αν και άτριχο, όπως ταιριάζει σε πλάσματα που δεν έχουν ακόμα μυρίσει τα άνθη του κακού. Το μουνί των αγγέλων, πολύ λιγότερο πρόστυχο απ' όσο θα μπορούσε να υποθέσει κανείς, δεν προκαλούσε λαγνεία, ούτε καν ξυπνούσε ακάθαρτες σκέψεις, γιατί έπασχε από ατροφία, κι ακόμα από μια κάποια παιδικότητα που περιόριζε το στοιχείο του ερωτισμού. Εγώ, τουλάχιστο, έτσι το κατάλαβα και ποτέ δεν έκανα βλάσφημα αστεία (κι αυτό παρότι δε μου έλειψαν οι ευκαιρίες) σε σχέση με το φύλο τους. Αυτό που δεν μπόρεσα να αποφύγω είναι να εμφανίζονται οι άγγελοι του τέμπλου στα όνειρά μου καθισμένοι ανακούρκουδα με τα άμφια σηκωμένα, και να κατουράνε πάνω στο ξύλο της κόγχης τους. Όμως, αυτό το όραμα, σύμφωνα με τον εφημέριο δε συνιστά αμαρτία, γιατί τα όνειρα βρίσκονται εκτός της θεϊκής δικαιοδοσίας.

Juan Manuel de Prada

Μετάφραση χωρίς την άδεια του συγγραφέα